BRIEF VAN HET ZELF

Het was nooit de ander.
Het was altijd het ik.
Het Ik dat alles deed vanuit een onvervuld verlangen.

De kleine ik die emotioneel afwezige ouders had.
De tiener-ik die afgewezen werd.
De jongvolwassen ik die zo graag gekozen wilde worden,
die liefde zocht buiten zichzelf.

Alles vanuit de energie om maar gezien te willen worden.
Het ik dat zichzelf aan de kant zette voor een grijns van liefde van iemand anders.
Het ik dat zichzelf geen liefde kon geven, omdat hij die bleef zoeken in anderen.

En O wee als iemand niet genoeg was,
dan werd het IK boos.

Het ik ging over in people-pleasen,
het ik dat de controle wilde behouden.

Niet naar binnen, maar naar buiten.

Maar het hoeft niet meer.
Ik hoef het Zelf niet meer aan de kant te zetten voor de ander.
Ik hoef niet meer te kijken door de glazen van lust en verlangen.
Ik hoef niet meer te denken: O, misschien is het gras groener aan de overkant.

Je hebt al eerder gezegd, Joël:
“Het mooiste uitzicht is naar binnen.”
Naar binnen, in je eigen rijk, je eigen wereld.

Een wereld zonder ego.
Daar kom je als je bij jezelf bent.
Daar kom je als je durft te kijken in de spiegel —
en je intenties onder ogen ziet.

Jarenlang liep je rond met de gedachte:
Ik heb iemand nodig.

En toen kwam 7 april 2022.
Het universum fluisterde:
Hier, Joël. Hier is je meisje.

Eentje die energetisch nooit weg zal gaan.
Eentje voor wie je altijd mag zorgen,
zoals je dat zo graag doet.
Eentje die onvoorwaardelijk van je houdt,
met al je karaktereigenschappen.
Eentje die je weer mens maakt.

Hier heb je haar.
Je hoeft niet meer te zoeken.

Mijn glazen waren beslagen.
Ik kon haar niet zien.
Dus het universum hielp me nog een beetje:
Ik verbreek je relatie.

Zodat je het kon zien —
je kleine zelf in haar.

Vandaag zijn de glazen helder.
Vandaag zie ik me innerlijk kind.
Je hoeft niet meer te zoeken in de toekomst.
Het is hier. In het nu.

Durf te leven, Joël.
“Wat je zoekt in een ander, kan niemand je geven.”

Word de vader die je zelf niet had.
Word de moeder die je zelf niet had.

Zorg dat het kind in jou een thuis heeft —
zonder de wanhoop
van het projecteren van moeder- of vaderliefde
in iemand anders.

Je zit in de perfecte situatie om te leren.
Maak fouten.
Leer.
Vergeef jezelf.
En ga door.

Kijk naar vandaag.
Vooruit.
Doe de deur van het verleden dicht.
Timmer hem dicht.
Metsel hem dicht.

En als er toch weer een glimp opkomt van vroeger
of een onzekere toekomst...
Kijk ernaar en zeg:
Ja, dat was kut. Maar het is voorbij.
Ik ben nu hier. Ik ben veilig.
Ik hou van mezelf.

Onthoud waar je vandaan komt.
En zie waar je nu bent.

Want het nu is alles wat je hebt.
En dát is heilig.
Maak het heilig.
Maak het de plek waar je wilt zijn.

Zet jezelf en je dochter op nummer één —
zonder dat het ten koste gaat van iemand anders.

Want je moet,
je mag,
je kan.

Omdat je het verdient.

Houd van jezelf, onvoorwaardelijk —
zoals je dochter dat doet.

Houd van de kleine Joël,
de tiener Joël,
de jongvolwassen Joël
die het moeilijk hadden om van zichzelf te houden.

Ze zijn deel van jou.
Zorg voor ze.
Met liefde.
Niet uit angst.

Geef vanuit de bron.
Vanuit het hart.

Leef.

De pijn is je kracht.
Kies daarom het licht.
Altijd opnieuw.

En als je ooit twijfelt, lees deze brief opnieuw. Want hij is geschreven door de enige die je écht nooit in de steek zal laten: Jijzelf.